“นาฬิกาของแม่พ่อ รอเจ้าได้ไม่นาน” จะดูแลพ่อแม่ ไม่ต้องรอให้รวยก่อน

นาฬิกาแม่พ่อ รอเจ้าได้ไม่นาน จะดูแลท่าน ให้ทำตั้งแต่เดี๋ยวนี้

นอกจากเรื่องการเงิน การวางแผน และการสร้างฐานะแล้ว สิ่งที่ผมคิดว่าต้องทำขณะนี้เลยคือ การดูแลพ่อแม่ ของเรา

นาฬิกาแม่พ่อ รอเจ้าได้ไม่นาน จะดูแลท่าน ให้ทำตั้งแต่เดี๋ยวนี้

ผมอยากบอกให้ลูกๆ ทุกคนได้รู้ว่า คุณพ่อ คุณแม่ ท่านรักเรา และมีบุญคุณต่อเราขนาดไหน ระหว่างที่ผมได้ทำงานและเริ่มตั้งตัวได้นั้น ผมอายุ 30 กว่าปี คิดว่า ตัวเองตั้งตัวได้เร็วแล้ว แต่ผมคิดผิดครับ ผมคิดผิดไปจริงๆ

เพราะขณะที่นาฬิกาของผมกำลังเดินอยู่นั้น เวลาของคุณพ่อและคุณแม่ของผมก็เริ่มน้อยลง เวลาของพวกท่านอยู่ด้านบน เป็นเม็ดทรายที่กำลังร่วงลงสู่ด้านล่างเพื่อเติมเต็มให้ผมทุกขณะๆ

คุณพ่อคุณแม่ของผมได้มาอยู่บ้านที่ท่านอยากจะอยู่ ได้เพียง 5 ปี แล้วก็เริ่มมีปัญหาสุขภาพ คุณพ่อล้มป่วย ตั้งแต่ต้นปี จนกลางๆ ปี คุณพ่อก็ป่วยหนัก จนต้องนอนใน ICU ถึง 9 วัน

ทุกๆ วันที่ผมไปดูแลและนั่งเฝ้าคุณพ่ออยู่หน้าห้อง ICU ผมตัดสินใจอย่างแน่วแน่ ว่าจะเขียนบทความหรือหนังสือสักเล่ม เป็นการเตือนสติลูกๆ ว่าอย่าได้ชะล่าใจไป เพราะเวลาของพวกท่านน้อยลงทุกวันๆ

นาฬิกาของแม่พ่อ รอเจ้าได้ไม่นาน

ผมตั้งชื่อหนังสือที่ผมจะเขียนนี้ว่า “นาฬิกาของแม่พ่อ รอเจ้าได้ไม่นาน” ขอเริ่มจากแนวคิด เพื่อจูนความคิดของลูกๆ ทุกคนให้เห็นความรัก และบุญคุณของพ่อแม่กันก่อนนะครับ จากนั้นผมละเล่าชีวิตของผมให้เพื่อนๆ ฟัง

พ่อแม่มีบุญคุณต่อเราอย่างไร?

  1. กายนี้ของพ่อแม่
  2. บุญคุณของพ่อแม่ผู้ให้กำเนิด VS ผู้เลี้ยงดู
  3. เหนื่อยแค่ไหนก็ไม่ท้อ เพราะพ่อแม่เป็นกำลังใจ
  4. ผู้ชายที่แสนดีที่สุด (คุณพ่อ)
  5. ใจพรหม (สะอาดบริสิทธิ์ ให้อภัยลูกได้ทุกเรื่อง)
  6. ครูคนแรกของลูก (สอนให้ดูด้วยการกระทำ)
  7. น้ำตาหนึ่งหยด (กรรมที่ทำให้พ่อแม่ร้องไห้)
  8. จะตอบแทนอย่างไรดี ถ้าไม่ใช่เงินทอง
  9. กรรมดีที่ยิ่งใหญ่ ได้จากการดูแลพ่อแม่ (อานิสงส์ 12 ประการ)
  10. นาฬิกาชีวิต (เวลาของพ่อแม่ที่จะหมดเวลาลงทุกวัน)

เรื่องเล่าจากชีวิตของผมเองครับ

ผมสร้างฐานะได้วัย 30 กว่า คิดว่าเร็ว แต่ยังช้าเกินไปในการดูแลพ่อ 

ผมเขียนเรื่องราวต่างๆ เหล่านี้ขึ้นมาด้วยใจ ให้พวกเราได้เห็นถึงบุญคุณพ่อแม่ และให้เข้าใจว่า ทำไมเราต้องดูแลท่าน เป็นอย่างดี และต้องทำเดี๋ยวนี้เลย เพราะเวลาของท่านเหลือไม่มากเท่าไหร่

ผิดพลาดประการใด ต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะครับ

ขอบคุณครับ

ธวัชชัย โยธาพันธ์

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *